ATEST Ochrona Pracy

23 marca 2019 r.

[Najnowszy numer] [Prenumerata] [Spis treści]     

 

Kto jest kim w ochronie pracy

ATEST Ochrona Pracy

Kto jest kim

01/2004 03/2004
       Lista nazwisk w bazie danych "Kto jest kim"

ATEST 02/2004

Jolanta Olejko

Jolanta Olejko
Jolanta Olejko

Kiedy przed kilku laty rozmawiałem po raz pierwszy z Jolantą Olejko, pomyślałem, że z pewnością jest ona byłą nauczycielką. Reagowała żywo, z empatią, służyła radą, dzieliła się wiedzą i doświadczeniami. Kiedy później wspomniałem o moim pierwszym wrażeniu, wyjaśniła, że nigdy nauczycielką nie była. Natomiast lubi i szanuje nauczycieli i pracuje na rzecz bhp w edukacji z prawdziwą pasją. A ma co robić.

Spytałem ją kim naprawdę jest - czy specjalistą ds. bhp w budynku resortu przy Alei Szucha, czy też osobą odpowiedzialną za kreowanie polityki bhp w placówkach edukacji w całej Polsce - dla paru milionów ludzi. Dowiedziałem się, że jest i jednym, i drugim, mimo że są to sprawy z różnych półek. Jak to możliwe?

Prześledziłem historię służby bhp w edukacji. Kiedyś tymi sprawami zajmowało się osiem osób - cztery w resorcie oświaty, cztery w resorcie nauki i szkolnictwa wyższego. Z czasem stopniowo redukowano liczbę resortowych urzędników zajmujących się bhp. Dzisiaj jest to jednoosobowe stanowisko.

Ale miało być o Jolancie Olejko, a tu wdaję się w dywagacje na temat polityki ochrony pracy w resorcie edukacji. Jolanta Olejko jest z wykształcenia magistrem inżynierem ogrodnikiem po lubelskiej Akademii Rolniczej. Ciążyła w stronę przyrody, bowiem jej ojciec był leśniczym i nadleśniczym na Lubelszczyźnie, ściślej: na terenach Roztocza i m.in. dzisiejszego Roztoczańskiego Parku Narodowego. Uczęszczała wcześniej do liceum w Świdniku i krótko w Wągrowcu.

Dla kształtowania jej osobowości najważniejsze były nie tyle studia, co sprawy z nimi związane - ludzie, organizacje młodzieżowe. Przewodniczyła komisji turystyki w Radzie Uczelnianej SZSP. Była pełnomocnikiem studenckiego Biura Podróży i Turystyki "Almatur" - zajmowała się bazami namiotowymi, obozami wędrownymi. Przez sześć lat współorganizowała Ogólnopolski Festiwal Studenckiej Piosenki Turystycznej "Bakcynalia" - kierowała biurem, działem finansów itp. Setki, tysiące godzin spędziła przy ognisku z gitarą. Tuż po studiach, w październiku 1982 roku, podjęła pracę w Przedsiębiorstwie Nasienno-Ogrodniczym w Lublinie, ale rutynowe zajęcia nie były dla niej. Po pół roku wróciła do swojej pasji - turystyki. Była sekretarzem komisji turystyki i sportu przy Zarządzie Wojewódzkim ZMW w Lublinie; odpowiadała za wypoczynek letni i zimowy młodzieży wiejskiej. Nadzorowała młodzieżowe dożynki wojewódzkie.

Rok później znalazła się wśród organizatorów Turystycznej Agencji Usługowej (TAU) ZMW, działającej na terenie całego kraju. W tym samym roku została kierownikiem działu turystyki krajowej TAU w oddziale lubelskim (obsługiwał 9 województw Polski południowo-wschodniej). Zajmowała się wówczas, oprócz realizacji imprez turystyki krajowej dla młodzieży wiejskiej, szkoleniem kadry turystycznej. Oddział lubelski organizował wtedy największą liczbę obozów i innych form wypoczynku w agencji. W 1984 roku została również radną w Miejskiej Radzie Narodowej w Świdniku. Funkcję tę traktowała bardzo poważnie. Trzeba dodać, że w tym czasie, w roku 1985, przeniesiono ją służbowo do Warszawy - została kierownikiem działu turystyki krajowej w centrali TAU. Jednocześnie była sekretarzem komisji turystyki Zarządu Krajowego ZMW. To z tych czasów datują się jej przyjaźnie z ludźmi, którzy zajęli się polityką, takimi jak Waldemar Świrgoń czy Kazimierz Janik. Utrzymują z sobą bardzo serdeczne kontakty do dziś. Spotykają się na zjazdach, zlotach i innych imprezach.

W roku 1990 Jolanta Olejko została matką i bez żalu, z właściwym sobie brakiem wątpliwości co do trafności decyzji, przez trzy lata przebywała na urlopie wychowawczym. W tym czasie sporo się zmieniło. Do Ministerstwa Edukacji Narodowej trafiła w roku 1994 - najpierw jako starszy, a później jako główny specjalista ds. bhp. Jak wspomniałem, miała na głowie de facto bhp w szkołach i uczelniach całego kraju oraz bezpieczeństwo w budynku resortu. Ukończyła też studia podyplomowe w zakresie ochrony pracy i ergonomii na Politechnice Warszawskiej; było to, jak mówi, niezbędne w jej pracy. Wiele zawdzięcza rozmowom z kolegami ze studium. Mimo bardzo skromnych środków na sprawy bezpieczeństwa pracy, dzięki jej zaangażowaniu i współpracy z wizytatorami ds. bhp w kuratoriach oświaty, ministerstwo wydało za symboliczne pieniądze proste poradniki dla dyrektorów szkół w ramach serii "Biblioteka BHP Dyrektora Szkoły" - w sumie 4 pozycje.

Jolanta Olejko jest doskonale zorientowana w skomplikowanych problemach bhp, jakie występują w środowisku oświatowym, i z jakimi borykają się dyrektorzy szkół oraz instytucje prowadzące szkoły. Od 1997 roku pracowała wspólnie z Ferdynandem Juchą (nauczycielem ze Szczecina, prezentowanym już na naszych łamach w tym miejscu) nad stworzeniem i aktualizowaniem strony internetowej "Bezpieczna szkoła". Ale Jola nie spoczywa na laurach, ma dalsze pomysły na popularyzację ochrony pracy oraz problematyki bezpieczeństwa i higieny pracy w środowisku szkolnym. Współpracowała w tej dziedzinie z człowiekiem wyjątkowo zasłużonym dla edukacji behapowskiej - profesorem Bogusławem Kędzią.

Jej hobby to oczywiście praca, ale także, w dalszym ciągu, turystyka, gra na gitarze i piosenka.

 
 

©ATEST-Ochrona Pracy 2004

Liczba odwiedzin od 2000 r.: 32483926